در ابتدای فصل سرما، دفاتر کار به مکانی تبدیل میشوند که در آن شرایط خاصی برای کار وجود ندارد. دستها سفت میشوند، شانهها بالا میروند و تمرکز فرد کاهش مییابد. سیستمهای گرمایشی مجبورند گرما را پخش کنند؛ اما این گرما سریع از بین میرود. همچنین، جریانهای هوای نامنظم باعث میشود افراد مجبور شوند لایههای اضافی بپوشند. گرمایشکنهای مادون قرمز، این مشکلات را حل میکنند؛ زیرا آنها نه تنها سقف، بلکه افراد و سطوح را نیز گرم میکنند.
در واقع چه اتفاقی میافتد؟
این دستگاهها بر اساس اصل گرمای تابشی کار میکنند؛ یعنی عناصر فیبر کربنی درون لولههای کوارتزی، گرمای مادون قرمز تولید میکنند. به محض روشن شدن دستگاه، گرما تولید میشود؛ نیازی به انتظار نیست. در یک دفتر کار معمولی، دستگاهی با توان ۱۵۰۰ وات، گرما را در نواحی مورد نظر پخش میکند؛ بنابراین میتوان آن را روی میزهای کار، فضاهای جلسات یا ورودیها قرار داد. این کار باعث میشود در نواحی مهم، راحتی حاصل شود، بدون ایجاد سر و صدا و جریان هوایی که باعث بروز گرد و غبار و خشکی چشمها میشود.
راحتی در اینجا یک مزیت نیست؛ بلکه چیزی است که باعث میشود عملکرد افراد پایدار بماند و مزاحمتها کاهش یابد. با استفاده از گرمای مادون قرمز، افراد احساس راحتی بیشتری میکنند، گردش خون بهتر میشود و تنش عضلانی کاهش مییابد؛ این تغییرات کوچک، استرس ناشی از فصل سرما را کاهش میدهند. از آنجایی که گرمای تولید شده تمرکزدار است، میتوان هوای اطراف را خنک نگه داشت و در عین حال راحتی افراد را حفظ کرد؛ این کار به کاهش مصرف انرژی کمک میکند. نتیجه این است که افراد میتوانند در فصلهای سرد بهتر کار کنند، روزهای کمتری را از دست بدهند و کارشان را ادامه دهند.
نکته مهم این است که گرمایشکنهای مادون قرمز، زمانی بهترین عملکرد را دارند که روی فضاهایی قرار گیرند که افراد در آنجا هستند؛ نه روی راهروهای باز. باید محل قرارگیری دستگاه را به خوبی برنامهریزی کرد و الزامات الکتریکی محل را نیز بررسی کرد. این دستگاهها به پریزهای معمولی متصل میشوند؛ اما استفاده از یک مدار مجزا، از خاموش شدن سوئیچها در زمان افزایش تقاضا جلوگیری میکند. این دستگاهها به سرعت راحتی ایجاد میکنند؛ اما برای گرم کردن هوا، مانند سیستمهای مرکزی، طراحی نشدهاند؛ بنابراین باید آنها را با سیستمهای تهویه موجود ترکیب کرد تا پوشش یکنواختی حاصل شود.